Placki z cieciorki to prosty sposób, by podać strączki dziecku, które niechętnie je mięso. Są miękkie, można je wziąć do ręki i podać z ulubionym dodatkiem. Ciecierzyca dostarcza białka i żelaza, ale nie zastępuje mięsa pod każdym względem. Dlatego placki warto traktować jako urozmaicenie jadłospisu, a nie rozwiązanie wszystkich trudności z jedzeniem.

Placki z cieciorki dla dzieci – prosty przepis

Do przygotowania masy użyj ugotowanej ciecierzycy. Jeśli wybierasz produkt z puszki, odsącz go i opłucz. Suchą ciecierzycę trzeba wcześniej namoczyć i ugotować do pełnej miękkości – sama obróbka placków na patelni nie wystarczy, by zmiękczyć twarde nasiona.

Składniki:

  • około 240 g ugotowanej i odsączonej ciecierzycy,
  • 1 jajko,
  • 1 mała marchewka, drobno starta i lekko odciśnięta,
  • 2 łyżki mąki pszennej oraz niewielka ilość oleju do smażenia.

Jeśli masa okaże się zbyt sucha, przyda się też odrobina wody. Starszemu dziecku można dodać łagodną przyprawę, którą już zna, na przykład szczyptę słodkiej papryki. W wersji dla najmłodszych nie trzeba dosalać placków.

Przygotowanie krok po kroku

Ciecierzycę rozgnieć widelcem lub krótko zmiksuj. Dla dziecka, które dobrze radzi sobie z różnymi konsystencjami, możesz zmiksować część nasion na gładko, a resztę tylko rozgnieść. Jeśli placki będą jedzone przez malucha uczącego się gryźć, rozdrobnij ciecierzycę dokładniej, tak aby w masie nie zostały całe, okrągłe nasiona.

Dodaj jajko, marchewkę i mąkę, po czym wymieszaj składniki. Masa powinna być na tyle gęsta, by dało się nakładać ją łyżką i lekko spłaszczać. Jeśli się rozpada, dodaj odrobinę mąki; jeśli jest bardzo zbita, dolej trochę wody. Nie musi być całkiem gładka, ale nie powinna się rozlewać po patelni.

Na patelni rozprowadź cienką warstwę oleju. Nakładaj niewielkie porcje masy i formuj małe placki – łatwiej je przewrócić niż duże kotlety. Smaż na umiarkowanym ogniu z obu stron, aż będą lekko rumiane i dobrze ścięte w środku. Zbyt wysoka temperatura może przypiec powierzchnię, zanim masa z jajkiem dosmaży się wewnątrz. Przed podaniem ostudź placki do bezpiecznej temperatury i sprawdź ich konsystencję.

Co podać do placków, gdy dziecko nie lubi mięsa?

Dobrym dodatkiem będzie warzywo lub owoc zawierający witaminę C, na przykład papryka albo owoce podane obok. Witamina C pomaga w przyswajaniu żelaza ze strączków, które organizm wykorzystuje trudniej niż żelazo z produktów zwierzęcych. Paprykę dostosuj do umiejętności jedzenia dziecka: możesz podać ją w miękkiej postaci, drobno pokrojoną lub jako składnik łagodnego sosu.

Jeśli dziecko lubi jogurt naturalny, można przygotować z niego prosty dip. Podaj go osobno, zamiast polewać placki. Dzięki temu maluch może najpierw spróbować samego placka, a potem zdecydować, czy chce zanurzyć go w sosie. Przy wybiórczym jedzeniu taki drobiazg bywa praktyczny: nowy smak nie zmienia od razu całej porcji znanego posiłku.

Placki nie muszą udawać mięsa. Możesz położyć je na talerzu obok produktów, które dziecko już akceptuje, bez zachęcania do zjedzenia całej porcji. Jeśli woli jeść rękami, mały, miękki placek może być wygodniejszy niż miska ziaren ciecierzycy. Odmowa spróbowania za pierwszym razem nie oznacza jednak, że przepis się nie sprawdzi – znaczenie mogą mieć również wygląd, zapach i konsystencja potrawy.

Co ciecierzyca wnosi do diety dziecka?

Ciecierzyca jest źródłem białka, błonnika i żelaza. Według danych USDA 100 g ugotowanych nasion zawiera około 8,9 g białka, 7,6 g błonnika i 2,9 mg żelaza. To wartości dotyczące samej gotowanej ciecierzycy, nie gotowych placków. Skład posiłku zmienia się po dodaniu jajka, mąki, marchewki i oleju, a ilość zjedzona przez dziecko może być znacznie mniejsza niż 100 g nasion.

Narodowe Centrum Edukacji Żywieniowej wymienia ciecierzycę wśród strączków, które mogą dostarczać dzieciom białka i żelaza. Jednocześnie zwraca uwagę na gorszą przyswajalność żelaza roślinnego. Z tego powodu nie warto zakładać, że jeden posiłek z plackami pokryje zapotrzebowanie dziecka na ten składnik. Znaczenie ma cały jadłospis, a nie pojedynczy przepis.

Jeżeli dziecko konsekwentnie odmawia mięsa, ryb i innych produktów, które dotąd były ważną częścią jego diety, przyjrzyj się temu, co jada w ciągu dnia i tygodnia. Placki mogą poszerzyć wybór posiłków, lecz nie dostarczają wszystkich tych samych składników odżywczych co mięso. Przy obawach o zbyt ubogą dietę, wzrastanie lub niedobory warto omówić jadłospis z pediatrą albo dietetykiem dziecięcym.

Jak dostosować przepis do młodszego dziecka?

Strączki można wprowadzać po rozpoczęciu rozszerzania diety, stopniowo i w konsystencji odpowiedniej do umiejętności malucha. Narodowe Centrum Edukacji Żywieniowej zaleca zaczynać od małych porcji i obserwować reakcję dziecka. Ciecierzyca zawiera sporo błonnika i u części dzieci może powodować wzdęcia, dlatego na pierwszy raz wystarczy niewielka ilość.

Jeśli ciecierzyca jest dla dziecka nowym produktem, lepiej najpierw podać ją osobno w odpowiednio rozdrobnionej postaci. Podobnie warto wcześniej upewnić się, że dziecko zna już składniki przepisu, zwłaszcza jajko i mąkę pszenną. Dzięki temu łatwiej powiązać ewentualną reakcję z konkretnym produktem, zamiast zgadywać, który składnik placków ją wywołał.

Dla najmłodszych wybierz miękki placek, który łatwo rozgnieść palcami. Nie powinien mieć twardych, przypieczonych brzegów ani zawierać całych ziaren ciecierzycy. Sposób pokrojenia dopasuj do tego, jak dziecko radzi sobie z jedzeniem, i zawsze nadzoruj posiłek. W przepisie z jajkiem upewnij się też, że środek placka jest dobrze ścięty.

Starszemu dziecku możesz pozostawić nieco bardziej wyczuwalną strukturę ciecierzycy i zaproponować różne dodatki obok placków. Zmiana kształtu, konsystencji czy sposobu podania pozwala sprawdzić, co mu odpowiada, bez przygotowywania zupełnie innego dania dla każdego domownika.

Przeczytaj również:

POWIĄZANE ARTYKUŁYWIĘCEJ OD AUTORA