O Realiach Kapitalistycznej Rosji

„Dopóki w Rosji nie nastąpi całkowita zmiana klasy rządzącej, dopóki nie zostanie ustanowiona się prawdziwie ludowa władza — władza robotników , władza pracowników i dopóki kraj nie przestanie być kapitalistyczną stacją benzynową i rynkiem…

…zbytu dla transgranicznego kapitału, przejścia do socjalizmu — zmian „ku lepszemu” nie ma co czekać. Jednak zmiany tak czy owak nastąpią — bardzo szybko kraj ze stabilnie ciężkiego stanu może przejść w stan śmierci klinicznej.

Często mamy do czynienia z prostym pytaniem: co ci się naprawdę nie podoba w naszym kraju? Przecież nie żyjemy w wielomilionowych slumsach jak mieszkańcy Indii i nie zajmujemy się poszukiwaniem czystej wody pitnej jak Afrykanie. Nawet z „wolnością” w kapitalistycznym rozumieniu w Rosji nie tak znów źle: funkcjonuje jakaś „wolność słowa” w burżuazyjnym znaczeniu, a zwykła krytyka władzy jeszcze nie jest uznana za przestępstwo . Ponadto, mamy obecnie, dzięki Internetowi  dostęp do niemal wszystkich kulturalnych osiągnięć ludzkości i nie powiesz, że państwo mocno sprzeciwia się samokształceniu swoich obywateli. Tak, to wszystko ma miejsce, ale taka logika jest naprawdę godna jedynie ludzi ograniczonych i żyjących w odosobnieniu społecznym, jakich niestety w Rosji – przeważająca większość.

Co nie pozwala myślącemu człowiekowi pogodzić się z obecną sytuacją? –A chciałbyś żyć w kraju, gdzie 1%  ludności posiada ponad 70% całego majątku narodowego? Jeśli ci odpowiada taki stan rzeczy, towitamy we współczesnej kapitalistycznej Rosji, kraju wiodącym na świecie pod względem nierówności społecznych, gdzie  znikomo mała część mieszkańców, koncentruje w swoich rękach wszystko, co pozostało z radzieckiego gospodarczego giganta i stopniowo pożera go jak trupie czerwie.

Ale dlaczego pracownicy dotychczas bardzo słabo przeciwstawiają się pasożytom? Ta sytuacja wynika w dużej mierze z „echa” upadku Związku Radzieckiego, kiedy  ujawnił się formujący  wśród ludzi radzieckich światopogląd konsumpcyjny. Kiedy nowopowstała burżuazyjna władza wzięła się za  zniszczenie ostatnich pozostałości socjalizmu, obywatele radzieccy woleli najpierw zmilczeć, a następnie poparli pogrom swojej Socjalistycznej Ojczyzny, w nadziei  dostępu na jej ruinach, do kapitalistycznego raju konsumpcyjnego, wg „zachodnich  standardów”.

Zadaniem Jelcyna i jego otoczenia było za wszelką cenę uchronić nowonarodzony kapitalizm i w żadnym wypadku nie dopuścić do nowej socjalistycznej rewolucji, szybkiego powrotu do państwa socjalistycznego, tak długo zmuszającego burżuazję całego świata do liczenia się z interesami pracowników. Kiedy „Borys Nikołajicz”” z mnożącą się liczbą oligarchów i zagranicznych partnerów”, decydował o problemach redystrybucji własności, życie większości prostych pracowników stała się niemal nie do zniesienia na tle zniszczonego socjalizmu i kapitaliści zadumali się na temat „stabilizacji” położenia, aby uniknąć niebezpiecznych napięć. Po Jelcynie przyszedł mało komu znany Putin i nadszedł czas legitymizacji „transformacji” własności społecznej w prywatną, w czym młodemu rosyjskiemu kapitalizmowi mocno pomogła drożejąca ropa.

Dochody z eksportu surowców stały się rozwiązaniem wszystkich problemów: burżuazyjna elity otrzymała zyski ze sprzedaży nieodnawialnych zasobów, a okruchy ze stołu spadały głodnemu  obfitości dóbr konsumpcyjnych ludowi w postaci stu odmian  kiełbasy sojowej, importu chińskiej elektroniki i „last minute” w Turcji. I teraz, w dobie gwałtownego spadku dochodów, wiele osób nadal żyje w nadziei na to, że „dobre” czasy jeszcze wrócą, ale daremnie — bo wzrost energetyki odnawialnej i postęp techniczny, w połączeniu z nadprodukcją ropy naftowej stawiają obecnie krzyż na rosyjskiej gospodarce – rury. Żałosne próby oligarchatu aby na jakiś sposób zahamować, zmniejszyć wydobycie i sprzedaż ropy naftowej, nie przynoszą oczekiwanych owoców. I dopóki w Rosji nie nastąpi całkowita zmiana klasy rządzącej, dopóki nie zostanie ustanowiona się prawdziwie ludowa władza — władza robotników , władza pracowników i dopóki kraj nie przestanie być kapitalistyczną stacją benzynową i rynkiem zbytu dla transgranicznego kapitału, przejścia do socjalizmu — zmian „ku lepszemu” nie ma co czekać. Jednak zmiany tak czy owak nastąpią — bardzo szybko kraj ze stabilnie ciężkiego stanu może przejść w stan śmierci klinicznej.

Większość ludzi taka perspektywa tylko przeraża. Przeraża możliwość pozostania bez tak „ulubionej” pracy, z nędzną pensją 300$ na miesiąc, przeraża perspektywa utraty iluzorycznej ochrony ze strony organów wewnętrznych, przeraża to, że „NacLider” nie opowie jak zazwyczaj, kolejnej pięknej „skazki” w wieczornych wiadomościach. Zwykli ludzie boją się stracić swoje drogocenne łańcuchy i samodzielnie podejmować decyzje, w obawie przed nieznanym i z radością  w takim przypadku będą gotowi ponownie wrócić do klatki, ale podstawić jej, już nie będzie komu.

I w tych obawach widać prawdziwą twarz, nie telewizyjnej Rosji. To Kraj, gdzie wielu ludzi jest gotowych na wszystko dla własnego dobrego samopoczucia, nawet za cenę szkody wobec otoczenia, gdzie naród zdurniał od towarowego fetyszyzmu i indywidualizmu, w swojej masie jeszcze toleruje każdy arbitralizm ze strony władz w zamian za mityczną ochronę od równie mitycznych wrogów, gdzie obywatele postrzegają kradzież jako normę życia i uważają za patriotyzm dumę z pałacu swego pana. A co najważniejsze – boją się brać na siebie jakąkolwiek odpowiedzialność i myślą, że wszystko za nich zdecydują na górze. Świadomych robotników, świadomych pracowników, rozumiejących, jaka klasa przyszła do władzy po restauracji kapitalizmu, co przyszło na zmianę, po – z takim trudem budowanej socjalistycznej gospodarce i co trzeba zrobić — jeszcze mniejszość. Ale kryzys się pogłębia, perspektyw na poprawę sytuacji dla kapitalistycznej władzy praktycznie nie ma i kraj wraz z  tchórzostwem swoich filistynów, pełną parą prze w epokę pełną niepewności.

Zadaniem każdego nieobojętnego wobec przyszłości człowieka, obecnie – to przede wszystkim — studiować podstawy najnowocześniejszego, uwspółcześnionego, opartego na naukowych podstawach  marksizmu-leninizmu, prowadzić agitację i propagandę wśród swojego otoczenia, nawiązywać kontakt z ludźmi o podobnych poglądach i przygotować się na nadchodzące zmiany, – do nowej rundy walki między dwoma antagonistycznymi klasami. Innej drogi nie ma.

———————–

YouTube:

https://www.youtube.com/watch?v=mnSV3kgNGhY
Пролетарские новости #106: забастовка, пещерные люди и с глаз долой
Proletariackie nowiny nr 106: strajk, jaskiniowcy precz z oczu

https://www.youtube.com/watch?v=HxrSMk_z0QQ
Коммунисты, спасите народ!
Komuniści, zbawcie naród!

https://www.youtube.com/watch?v=rPbzQQnoyFg
Россия НА ГРАНИ СУЩЕСТВОВАНИЯ! Россия 2018
Rosja na granicy istnienia! Rosja 2018

https://www.youtube.com/watch?v=X0BMesc_o1g
Китай и США начали тихий демонтаж РФ
Chiny i USA rospoczęły cichy demontaż FR

———————

źródło:


https://politsturm.com/o-realiyah-capitalisticheskoy-rossii/
О реалиях капиталистической России
Леонид Солошенко

———————–

Wybór,tłumaczenie i opracowanie: bezmetki
Rozpowszechnianie zawartości przetłumaczonych materiałów:

dozwala się wyłącznie na darmowych
platformach elektronicznych, ze wskazaniem
adresu tekstu źródłowego i nick’a autora tłumaczenia.

   za neon24.pl

O Realiach Kapitalistycznej Rosji
Oceń artykuł
Udostępnij

Napisz co myślisz