NBP nie jest w rękach Polaków? Rothschildowie mają nad nami władzę

 
nbp photo
zdjęcie Narodowy Bank Polski

Publikacja opisująca sytuację Narodowego Banku Polskiego, która pojawiła się na stronie Klubu Inteligencji Polskiej daje do myślenia. Do kogo tak naprawdę należy jedyna w naszym kraju instytucja uprawniona do emitowania pieniądza? Kto to wszystko trzyma w garści? Zapraszamy do lektury… 

Mayer Amschel Rothschild powiedział kiedyś: “Pozwólcie mi emitować i kontrolować pieniądze kraju, a ja nie dbam o to, kto tworzy jego prawa”.

O tym czyją politykę pieniężną realizuje dany bank centralny, decydują dwie sprawy formalno-prawne: struktura własności danego banku i/lub uprawnienia zarządcze. Bank Centralny może być formalnie w pełnej lub większościowej własności kogoś innego, np. danego kraju, ale uprawnienia do zarządzania bankiem może mieć ktoś inny, np. poprzez tajne umowy.

Jednym przykładem jest Bank Anglii, który 2 lata temu przeszedł na własność Państwa Brytyjskiego, ze względu na to, że wiedza o tym, że był on własnością Rothschildów, znacznie upowszechniła się wśród Brytyjczyków. Natomiast uprawnienia do zarządzania tym bankiem pozostały dalej w rękach poprzednich właścicieli i oni decydują o tym, w czyim interesie działa ten Bank. Odwrotnie jest w Rosji, w której w marcu 2015 roku odebrano uprawnienia zarządcze Rothschildom, w czasie 10 dni zniknięcia prezydenta Putina, ale przekształcenia własnościowe Centralnego Banku Rosji, na rzecz Rosji, trwają w Dumie Rosyjskiej, ale one mają charakter drugorzędny.

Czyny – czyli polityka tego banku, zmieniła się zasadniczo od tego czasu, z niesprzyjającej rozwojowi gospodarczemu, na kreującą i wspierającą rozwój. Niezależnie od prezentowanej poniżej struktury własności NBP, uprawnienia zarządcze na pewno nie są w rekach Polskich Władz, co potwierdza realizowana od początku transformacji polityka pieniężna, która jest niszcząca dla polskiej gospodarki i społeczeństwa. Dają takie podstawy art. 220 ust. 2 w brzmieniu: Ustawa budżetowa nie może przewidywać pokrywania deficytu budżetowego przez zaciąganie zobowiązania w centralnym banku państwa. oraz niezgodna z Konstytucją, a konkretnie z art. 227 ust. 1m – ustawa O Narodowym Banku Polskim. Art. 220 ust. 2 Konstytucji jest sprzeczny z art. 227 ust. 1 ustawy zasadniczej i powinien być zmieniony.

Natomiast do czasu zmiany tegoż artykułu, poprawienie ustawy o NBP, aby był zgodny z art. 227 ust. 1, i usuwający nadużycie kilku innych art. Konstytucji, daje możliwość prowadzenia własnej polityki pieniężnej przez Władze Polskie.

Omawia tą kwestię w artykule na naszej stronie internetowej Jacek Rossakiewicz, następująco:

„Konieczny jest w praktyce monetarnej powrót do. art. 227. § 1. Konstytucji RP:

Centralnym bankiem państwa jest Narodowy Bank Polski. Przysługuje mu wyłączne prawo emisji pieniądza oraz ustalania i realizowania polityki pieniężnej. Narodowy Bank Polski odpowiada za wartość polskiego pieniądza.

W Ustawie o NBP monopol banku centralnego Rzeczypospolitej Polskiej na emisję pieniądza (Art. 227. § 1. zdanie drugie) został zastąpiony: wyłącznym prawem emitowania znaków pieniężnych (patrz: Art. 4. ustawy). W ten sposób uchylono konstytucyjny, faktyczny monopol NBP na emisję pieniądza, gdyż gotówka; monety i banknoty, stanowią jedynie 13% środków rozliczeniowych funkcjonujących w polskim systemie finansowym, (stan: maj 2014, wg NBP).

Nie ma wątpliwości, iż konstytucyjny zapis dotyczący monopolu na emisję PIENIĄDZA, odnosi się do pieniądza rozumianego jak najszerzej, szczególnie zaś powinien uwzględniać emisję pieniądza w formie elektronicznej. Rzeczywisty monopol oznacza także wyłączne prawo do kreacji kredytu, który powinien być w pełni kontrolowany przez NBP, jako część składowa narodowej emisji pieniądza i polityki finansowej.

Zdanie trzecie Art. 227. C 1. konstytucji zostało natomiast – nie wiadomo dlaczego – zinterpretowane w Ustawie o NBP jako dbałość o utrzymanie stabilnego poziomu cen i nazwane podstawowym celem działalności NBP. (Art. 3. § 1. ustawy). Tak oto rzeczywiście podstawowy, konstytucyjny cel NBP jakim jest emisja pełnowartosciowego pieniądza dla Polaków, został zamieniony w Ustawie o NBP na działania stabilizujące ceny. Warto zaznaczyć, iż działalność NBP mająca na celu stabilizację cen – bez monopolu na emisję pieniądza – jest ograniczona i nieskuteczna.

NBP jest zobowiązany do emisji polskiego pieniądza, zaniechał tego i wbrew Konstytucji R.P. oddał przywilej emisji (nazywając to „kreacją”) bankom prywatnym. Uzasadnieniem dla takiej praktyki jest nadużywanie możliwości jakie daje art. 87, §1. art. 88 § 3. a szczególnie art. 90 § 1. oraz art. 91. § 2. i 3. Konstytucji:

Art. 90, §1 Rzeczpospolita Polska może na podstawie umowy międzynarodowej przekazać organizacji międzynarodowej lub organowi międzynarodowemu kompetencje organów władzy państwowej w niektórych sprawach.

Art. 91 

  1. Ratyfikowana umowa międzynarodowa, po jej ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, stanowi część krajowego porządku prawnego i jest bezpośrednio stosowana, chyba że jej stosowanie jest uzależnione od wydania ustawy.
  2. Umowa międzynarodowa ratyfikowana za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie ma pierwszeństwo przed ustawą, jeżeli ustawy tej nie da się pogodzić z umową. 
  3. Jeżeli wynika to z ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską umowy konstytuującej organizację międzynarodową, prawo przez nią stanowione jest stosowane bezpośrednio, mając pierwszeństwo w przypadku kolizji z ustawami. 

Jednak art. 89. § 1. Konstytucji R.P. daje możliwość wypowiedzenia ratyfikowanej umowy międzynarodowej.” 

   za wrealu24.pl

NBP nie jest w rękach Polaków? Rothschildowie mają nad nami władzę
Oceń artykuł
Udostępnij

Napisz co myślisz